Balıkçı 5

0
53

Buraya neden ‘’Gözyaşı Irmağı’’ demişler, bilmiyorum. Belki de bu civarın hayat kaynağı olduğu içindir.

Bu civârın insanları, gözyaşıyla yaşıyor, gözyaşıyla besleniyor. Sen de bu ırmağın başındasın.

Sana ancak gözyaşıyla ulaşmak mümkün olduğundan, bu ismi vermiş olmalılar. Istırap Pınarı, Gönül Deresi’ne; o dere de ırmağa varıyor.

Deryâ’nın yolu ise, ırmağın ta kendisi.

Ne bahttır o deryâda balık tutan bir balıkçı olabilmek.

Ben, keşke, öyle bir balıkçıya ‘’yem’’ olabilseydim.

XXX

Balıkçı, tezgâhını kurdu, oltasını hazırladı. Elindeki sopayla yeri eşeledi; çıkardığı solucanı oltaya taktı ve oltayı suya saldı.

Çocuk, merakla Balıkçı’yı seyrediyordu ve için için solucana acıyordu.

Bu adamı sevmemişti.

Ne diye toprak altında kendince yaşayıp giden bir hayvana kıyıyor, onu öldürüyordu?

Yıllar yılları kovaladı, çocuk artık bir delikanlıydı. Karşı köyden bir kızı seviyordu, sırılsıklam âşıktı.

Gene bir boy, su kıyısında yürümeye ve sevdiğini düşünmeye başladı.

Aynı Balıkçı, tekrar geldi. Artık ihtiyarlamıştı. Titreyen elleriyle gene oltasını hazırladı; sopasını

Toprağa batırıp, eşelemeye başladı.

Delikanlının yüreği ‘’cız’’ etti. Oltaya takılıp kıvranan solucana eskisi gibi acımıyordu; bir şey fark etmişti;

Bu solucandan ne farkım var ki benim? Diye düşündü. Sevdiği kız, bakışlarını bakışlarına batırmış ve delikanlının beden toprağında bir yerlerde gizli sevdâyı yüze çıkarmıştı. Ona, hasret oltasıyla gönül deresinde her an balık avlatıyordu.

Genç adam:’’Tövbeler tövbesi’’ dedi içinden:’’Meğer solucanın ölümü ölüm değilmiş..yeni anladım.’’

Ve Balıkçı’ya sevgiyle baktı.

PAYLAŞ
Önceki İçerikPendname 5
Sonraki İçerikBaşı Boş

..1987 yılında kurulan Kütahya Aydınlar Ocağı Derne­ği başkanlığını uzun yıllar yürüten Uğurel, hâlen (KÜMAKSAD) Kütahya Mevlânâ Araştırma Kültür San’at Derneği’nin de başkanı olarak mûsikî, kültür ve san’at faaliyetlerini sürdürmektedir.

Yorum yapabilirsiniz...