Diyorlar ki

0
54

Diyorlar ki; (Yetimin beşiğinin boncuğu yağmurtaşı’dır.

Zira,yetim çocuğun beşikde eğlencesi, ağlamaktır.

Gerçek âşık,canından uzakta olduğu için, yetim sayılır.

Onun da kârı,ağlamaktır.)

Evet ama, ben henüz yetimliğimin beratını beklemekteyim;o hücceti elime geçirmeden

Yağmurtaşını hayâl etmek, abes!

Hem, güvenilir bir ağızdan işittim:

(İstemesini bilen, isteğine ulaşır. Kapıda sabırla bekleyen, içeri girer. Girdikten sonra da misâfirlik âdâbına riâyet eden, vuslat koltuğuna oturur.)

Diyordu.

Benim de yağmurtaşına kavuşmam için, istemesini bilmem ve hepsinden önce bunu öğrenmem gerek.

Ki, (Bir kedinin avına kilitlenmesinden farksız davranmalısın!),diyorlar.

Sonra da, kulağıma şunları fısıldıyorlar:

-(Asıl hüner, hüzün cübbesini, sadâkat tâcını, tevekkül elbisesini giyebilmekte!)

Eyvah! Ne hüzünden cübbem, ne sadâkattan nasîbim ve ne de tevekkülden bir libâsım var.

‘’Hayıf benim bunca geçen ömrüme!’’

PAYLAŞ
Önceki İçerikGül Dalı
Sonraki İçerikHoca ve Üslup

..1987 yılında kurulan Kütahya Aydınlar Ocağı Derne­ği başkanlığını uzun yıllar yürüten Uğurel, hâlen (KÜMAKSAD) Kütahya Mevlânâ Araştırma Kültür San’at Derneği’nin de başkanı olarak mûsikî, kültür ve san’at faaliyetlerini sürdürmektedir.

Yorum yapabilirsiniz...