Ey Aşk Eri!

0
248

Ey aşk eri, aç gözünü

Yeryüzüne eyle nazar

Gör bu latif çiçekleri

Bezenüben geldi geçer

Bunlar böyle bezenüben

Dosttan yana uzanuban

Bir sor, ahi bunlara sen

Kancarudır azm-i sefer

Her bir çiçek bin naz ile

Öğer Hakk’ı niyaz ile

Bu kuşlar hoş âvaz ile

Ol padişahı zikreder

Öğer onun kadirliğin

Her bir işe hazırlığı

İllâ ömrü kasırlığın

Anıcağız benzi solar

Rengi döner günden güne

Toprağa dökülür gene

İbret-dürür anlayana

Bu ibreti ârif duyar

Ne gelmeğin gelmekdürür

Ne gülmeğin gülmekdürür

Son menzilin ölmekdürür

Duymadınsa aşktan eser

Her bir sözü duya idin

Ya bu gamı yuya idin

Yürürken uyuya idin

Gideydi senden kâr ü bar

Bildin gelen geçer imiş

Bildin konan göçer imiş

Aşk şarabın içer imiş bu

Ma’niden her kim duyar

Yunus bu sözleri kogıl

Kendözünden elin yugıl

Senden ne gele bir değil çün

Hakk’dan gelir hayr ü şer

-Yûnus EMRE-

Yorum yapabilirsiniz...