Kalbin Çocuğu

0
202
Kubbealtı Lugatı

Yer, ırmağa civardı.

Bir balıkçı ile, başucunda bir Ana vardı.

Ana, bir sultan anaydı; başında Tâcı vardı.

Sultan Ana, balıkçı çocuğa baktı, bekledi.

Nazarı nazara ekledi ve:

Hoşgeldin
Çocuk, önce durakladı ve ‘’nerede veled-i kalbim?’’ dedi ve ağladı.

’’Ana!’’diye gülümsedi.

Çocuk, önce durakladı ve “nerede veled-i kalbim?”

dedi, ağladı.

Yorum yapabilirsiniz...