Kalbin Çocuğu

0
192

HoşgeldinYer, ırmağa civardı.

Bir balıkçı ile, başucunda bir Ana vardı.

Ana, bir sultan anaydı; başında Tâcı vardı.

Sultan Ana, balıkçı çocuğa baktı, bekledi.

Nazarı nazara ekledi ve:

’’Ana!’’diye gülümsedi.

Çocuk, önce durakladı ve ‘’nerede veled-i kalbim?’’

dedi, ağladı.

Yorum yapabilirsiniz...

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.