Kendime Mektuplar 12

0
226
Kubbealtı Lugatı

–Gel seninle bir anlaşma yapalım?!

—Yapalım.

—Ortak bir merâkımız olsun.

—Olsun.

—Benim bir merâkım var.

—Benim de var.

—Benim merâkım, sensin!

—Benimki de sen!

—O hâlde kendi kendimizi öğrenmiş oluruz.

—Nasıl yâni?

—Çok basit; sen beni öğrendikçe kendini, ben seni öğrendikçe kendimi tanımış oluruz.

–Güzel..Anlaştık!

—Şimdi aynaya bakalım… Kimi görüyorsun?

—Seni! Peki ya sen?

–……………………..

—Yoksa şüphen mi var?

—Hayır, şüphem yok. Ama senden duymak merâkımı artırıyor da ondan sormak istiyorum.

—Unutma; bâzı güzellikler, söze gelmedikçe daha da güzelleşir.

Tekin UĞUREL

Yorum yapabilirsiniz...