Kendime Mektuplar 12

0
62

Yazar R.Tekin UĞUREL

–Gel seninle bir anlaşma yapalım?!

—Yapalım.

—Ortak bir merâkımız olsun.

—Olsun.

—Benim bir merâkım var.

—Benim de var.

—Benim merâkım, sensin!

—Benimki de sen!

—O hâlde kendi kendimizi öğrenmiş oluruz.

—Nasıl yâni?

—Çok basit; sen beni öğrendikçe kendini, ben seni öğrendikçe kendimi tanımış oluruz.

–Güzel..Anlaştık!

—Şimdi aynaya bakalım… Kimi görüyorsun?

—Seni! Peki ya sen?

–……………………..

—Yoksa şüphen mi var?

—Hayır, şüphem yok. Ama senden duymak merâkımı artırıyor da ondan sormak istiyorum.

—Unutma; bâzı güzellikler, söze gelmedikçe daha da güzelleşir.

PAYLAŞ
Önceki İçerikKendime Mektuplar 13
Sonraki İçerikDüşünceler 3

..1987 yılında kurulan Kütahya Aydınlar Ocağı Derne­ği başkanlığını uzun yıllar yürüten Uğurel, hâlen (KÜMAKSAD) Kütahya Mevlânâ Araştırma Kültür San’at Derneği’nin de başkanı olarak mûsikî, kültür ve san’at faaliyetlerini sürdürmektedir.

Yorum yapabilirsiniz...