Kendime Mektuplar 12

0
158

Yazar R.Tekin UĞUREL

–Gel seninle bir anlaşma yapalım?!

—Yapalım.

—Ortak bir merâkımız olsun.

—Olsun.

—Benim bir merâkım var.

—Benim de var.

—Benim merâkım, sensin!

—Benimki de sen!

—O hâlde kendi kendimizi öğrenmiş oluruz.

—Nasıl yâni?

—Çok basit; sen beni öğrendikçe kendini, ben seni öğrendikçe kendimi tanımış oluruz.

–Güzel..Anlaştık!

—Şimdi aynaya bakalım… Kimi görüyorsun?

—Seni! Peki ya sen?

–……………………..

—Yoksa şüphen mi var?

—Hayır, şüphem yok. Ama senden duymak merâkımı artırıyor da ondan sormak istiyorum.

—Unutma; bâzı güzellikler, söze gelmedikçe daha da güzelleşir.

Yorum yapabilirsiniz...

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.