Kuruntu Perdesi

0
264

Hatırımdadır; çocukluk yıllarımda pek sofuydum. Zühde ve perhize çok düşkündüm.

Bir gece babamın yanında oturuyordum. Bütün gece gözümü yummamış, Kur’ân-ı Kerîm’i elimden bırakmamıştım. Çevremizde pek çok kimse uyuyordu. Babama:

–“Şunların bir tânesi bile başını kaldırıp da namaz kılmıyor; öyle uyuyorlar ki ölmüşler sanırsın” dedim.

Babam:

–“A babasının canı! Elâlemin dedikodusunu edeceğine keşke sen de uyusaydın” dedi.

*

İddiâlı kimse, kendinden başkasını göremez. Çünkü önünde kuruntu perdesi vardır. Eğer ona Allah’ı gören bir göz verilseydi, kendisinden daha âciz kimsenin bulunmadığını görürdü.