Kuruntu Perdesi

0
241

Hatırımdadır; çocukluk yıllarımda pek sofuydum. Zühde ve perhize çok düşkündüm.

Bir gece babamın yanında oturuyordum. Bütün gece gözümü yummamış, Kur’ân-ı Kerîm’i elimden bırakmamıştım. Çevremizde pek çok kimse uyuyordu. Babama:

–‘’Şunların bir tânesi bile başını kaldırıp da namaz kılmıyor; öyle uyuyorlar ki ölmüşler sanırsın’’ dedim.

Babam:

–‘’A babasının canı! Elâlemin dedikodusunu edeceğine keşke sen de uyusaydın’’ dedi.

*

İddiâlı kimse, kendinden başkasını göremez. Çünkü önünde kuruntu perdesi vardır. Eğer ona Allah’ı gören bir göz verilseydi, kendisinden daha âciz kimsenin bulunmadığını görürdü.

Yorum yapabilirsiniz...