Mim'in Gölgesi

0
206

Sese kara sevdâlı dil dile düştü, söz söz oldu

Aralandı esrârın gül perdeleri, göz göz oldu

Demlendi ümitsiz aşk, cevâhirde öz öz oldu

Sevginin usanmaz demir çarığı iz iz yol oldu…

Mor menevişli mim’in gölgesi dehre düştü,

yandı köz oldu,

Yok artık sevdâ vâdisinde âşık hüthüt,

kara kış tez oldu,

Ah! Tâlih umardı atlas şallar, kısmeti

karbeyaz bez oldu,

Şükür duâda rüzgârı dilerken gelen safâlı

yel oldu..

Tahtında beklemede İsrâfil, çılgın

sayhanın işi düz oldu

Anahtarı kayıp ezel dağının, kilidin yolu da yüz oldu

Bahârı istemek beyhûde, vurdu gök donlu fırtına, güz oldu

Sabır terk edeli âlemleri bini bir akçe, anlar yıl oldu…

Gönül odlara yanmış, cânânın kiliminde naz

Ey zavallı dertli ömür, serencâmı buza yaz,

Uçup gitti garîbin elinden hikâyekâr saz

Avuçlarda hıçkıran mîras kırık üç tel oldu!

Çatal oluktan coştu taştı da zaman, ömür pek az oldu

Sulara yansıdı mâvi gülün gamzesi, mevsim yaz oldu

Dile nakışlanan al şafak vakti efsunlu niyâz oldu

Gülbüne âşık bülbüle yedi dağın goncası el oldu.

Suzan Çataloluk

Nilüfer- Bursa

08.09.09

Saat: 02.00

Son düzeltme: 01.10.2009

Gece: 01.10

Yorum yapabilirsiniz...

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.