Ol Kişinin Yoktur Yeri

0
286
Kubbealtı Lugatı

Ol kişinin yoktur yeri iş bu cihan hayran ona

Demesin kim ben şâdiyem ya şadilik nerden ona

 

Şeddâd yaptı uçmağını girmeden aldı canını

Bir dem ona verdirmedi yed’iklimi tutan ona

 

Demesin kim müslümanım Çalab emrine fermânım

Tutmaz ise Hak sözünü fayda yoktur dinden ona

 

Eyitmesin çün gün doğar etim tenim üşütmeye

Çün vücüdun delik değil şûle ermez günden ona”

 

Br donunu giyübeni doğru yola gelmez ise

Çıkarsın ol’ donun yoksa noksan erer dondan ona

 

Ol kişi kim sağır-dürür söyleme Hak sözün ona

Gel, denirse zayi olur nasib yoktur sözden ona

 

Ol kişi kim yol eridir garib gönüller yaridir

Bir söz diyem tutar ise yeğdir şeker baldan ona

 

Yunus senin kulun-dürür belli bilesin sen onu

Ko söyleyenler söylesin ya ne bişer dilden ona

 

Şâdi (f) : Sevinç, gönül fe­rahlığı

Şûle (a) : Alev, ışık

Don : Elbise, kıyafet

Yed’ iklim : (yedi iklim):

Zayi (a) : Elden çıkan, kay­bolan

Nasib (a) : Pay, kısrnet

Bişmek : Pişmek

Yorum yapabilirsiniz...