Zunnun Dedi ki

0
241

Vezirlerden biri, Zünnûn-ı Mısrî’nin huzûruna çıktı:

–‘’Gece gündüz Sultana hizmet etmekle meşgûlüm. İyiliğini umuyorum, ama kötülüğünden de korkuyorum.’’

Diye himmet diledi.

Zünnûn, ağlamaya başladı, dedi ki:

–‘’Senin sultandan korktuğun kadar ben Allah’dan korksaydım sıddîklerden olurdum.’’

Safâ ve cefâ ümîdi olmasaydı, dervişin ayağı göğe ererdi. Vezir, Melîk’den korktuğu kadar Allah’dan korksaydı,’’melek’’ olurdu.

***

Sırrını Allah takdis buyursun; Geylânî Abdülkadir’i Kâbe avlusunda görmüştüm. Yüzünü çakıl taşlarına koymuş, yalvarıyordu:

–‘’Allah’ım, affet! Eğer mutlaka cezalandırılacaksam, beni kıyâmette kör olarak dirilt ki iyilerin karşısında utanç duymayayım.’’

Yorum yapabilirsiniz...