Fâtih Sultan Mehmed Han, bir gün İstanbul’da dolaşıyordu. Yanına sokulan garip kılıklı birisi, kendisinden para istedi. Pâdişah ona bir altın uzatınca, adam:

“–Şevketlüm, ben senin kardeşin olam da, bana bir altın veresin; hiç insâfa sığar mı?” dedi.

Fâtih sordu:

“—Neden kardeşiz?”

Ve:

“—İkimiz de âdemoğulları değil miyiz?” Cevâbını alınca, adamın kulağına eğilip:

“—Yavaş konuş! Öteki kardeşlerimiz de duyarsa, hissemize bu kadarı da düşmez”, diyerek, söze noktayı koymuş oldu.