Söylememek Harcısı

0
361

Söylememek harcısı söylemeğin hasıdır
Söylemeğin harcısı gönüllerin pasıdır

Gönüllerin pasını ger sileyim der isen
Şol sözü söyleyegil kim sözün hülasasıdır

Kuli’l-hakk dedi çalab sözü doğru diyene 
Bugün yalan söyleyen erte utanasıdır

Cümle yaratılmışa bir göz ile bakmayan
Halka müderris ise hakıykatte âsidir

Şeriat haberini şerh ile eydem işit
Şeriat bir gemidir hakikat deryasıdır

Ol geminin tahtası her nice muhkem ise 
Deniz mevci kat’ olsa tahta uşanasıdır

Bundan içeri haber işit eydeyin ey yâr
Hakikatin kâfiri şer’in evliyâsıdır

Biz tâlib-i ilmleriz aşk kitabın okuruz
Çalab müderris bize aşk hod medresedir

Evliyâ safâ-nazar edeli günden beri
Hâsıl oldu yunus’a her ne ki olasıdır

Yunus Emre divanı, dergâh yayınları 
2. baskı, eylül 1981, sayfa 74-75

Talib-i ilm: İIim taleb eden, öğrenci
Müderris (a): Hoca, Medresede ders okutan âlim görevli
Medrese (a): Yüksek tahsil müessesesi
Evliya (a): Veliler. Ermiş kişi -tekil olarak da kullanılır-
Safâ nazar: Temiz bakış
Harca yetme k: Kafi gelmek
Hüliâsa : Özet
Kuli’l-Hakk : Hakikatı söylemek
Erte: Yarın
Şerh : Açıklama
Mevc : Dalga
Kat: Kesme
Uşanmak: Kırılmak, parçalanmak

(Şiirin aslı) 

Söylememek harcısı söylemegün hâsıdur 
Söylemeklik harcısı gönüllerün pâsıdur 

Bu gönüller pâsını yuyuban gidermege 
Şol sözi söylegil kim sözün hülâsasıdur 

Sözi togrı diyene Kuli’l-Hak didi Çalap 
Bunda yalan söyleyen yarın utanasıdur 

Yitmiş iki millete birligile bakmayan 
Şer’ile evliyâsa hakîkatde ‘âsîdür 

Şer’ile hakîkatün vasfını eydem sana 
Şerî’at bir gemidür hakîkat deryâsıdur 

Niçe ki muhkemise tahtaları geminün 
Mevc urıcagaz deniz anı uşanasıdur 

Şûrîde olanlarun bî-nihâyet dünyâda 
‘Akl u gönül fehm ü cân fikir anun nesidür 

Biz tâliblerüz her dem ‘ışk sebakın okuruz 
Tanrı virür sebakı ‘ışk hod müderrisidür 

Bundan içerü haber işit eydeyin iy yâr 
Hakîkatün kâfiri şer’ün evliyâsıdur 

Geyiklü Baba bize bir kez nazar kılaldan 
Hâsıl oldı Yûnus’a her ne ki vâyesidür 

Yunus Emre