Huzur Buldum

2
256

Hz.Mevlânâ’nın Huzûrunda

Dönenlerin aşkına, dönüp de yananların aşkına, yanıp da kor olanların aşkına geldim kapına. Titreyen bacaklarımla girdim içeri.Bir katre-i umman bembeyaz eteklerden savruldu dört bir yana .Damla damla aktı gönüllerden içeri.Ah o ne büyük haz, o ne büyük coşku ,o ne büyük varoluştaki hiçlik …Benlik deryasında kaybolmuş yüreğim inceden inceye sızladı fütursuzca geçen zamana.Ezelden ebede bu böyle iken ,kainattaki her zerre bilir iken,Hakk Hakk der iken nedendir bu yolculuk,nedendir bu arayış…

Ben beni arar iken bendeki Sen imişsin anladım.Benlikten öte benlik ,yokluktan öte hiçlik ,yolun sonundaki ışık bir Sen , hep Sen, daima Sen imişsin anladım…Huzurunda huzur buldum.Aşkın alevine dokunmaya ben yanmaya, yanıp yanıp yok olmaya geldim.Yücelerden yüce olan ,ne olur bir zerre olsun nasip et, kul olayım zerre-i aşkına.

DUDU

2 YORUMLAR

  1. Onun huzurunda mest olan gönüller, o zamandan beri mecnundurlar. Ondan bir hatıra yerlesmiştir hafızalarına. Bu dünyada o hatırayı canlandıracak herhangi bir şey, yeter mecnunluklarının açığa çıkmasına. Yani âşıklık öncedendir, tezahürü sonradan. Bu yüzdendir ki, şair söyle diyor:
    “Ask ehline âlemde dilara mı bulunmaz,
    Mecnun isen ey dil, sana Leyla mı bulunmaz?”

CEVAP VER

Yorumunuzu girin
Lütfen isminizi girin