Gerçek ve Düş

0
244

Dediler ki derdi bin derde devâ imiş, yollara düştüm.

Ateşin deryâda dibe vurup gül rengi göklerde uçtum
O saf imandan hüzünlü gerçek, ben al rüya, mavi düştüm
Sevgiliye yeşil atlastan diba, kendime ak bez biçtim…

Yol sonsuzdu, yol ensizdi, yol zamanı geçti
Azgın nefis süslü günaha nasıl da açtı
Ama gönül lâmekânda gül sultanı seçti

Yedi katlı semada Buraklar kanat açtı

Aslında her şey hiçti, zerreler devdi âlemde,
Hep gerçek sandık, yalanmış sevinç de, elem de

Sonsuzlaşmış masal yıllar da yok, yok’a selam!

Ey Can, saf aşkı buldun, geriye kalır mı gam!

Suzan Çataloluk
31.03.10
Nilüfer – BURSA