3 TEMMUZ
–“İnsan demek, göz demek, görmek demektir. İnsan vücudu içinde, görücü, bilici ve idrak edici olan nura insan, geri kalan kısmına kemik ve et denir.
Binâenaleyh bir kimse gördüğü, bildiği ve sohbet ettiği ile tartılır. Ne gördü ne bildi neye muhabbet eylediyse seviyesi ve kıymeti ancak odur. Yâni talebin ne ise sen de osun. Bir insanın kıymeti himmetiyle/ yardımı, himmeti ile/ mütenâsiptir/ uyumludur/(1). Himmeti/ ulvî ise/ yüce/ kendi de ulvîdir. Himmeti süflî /bayağı, âdi/ ise kendi de süflîdir. Çünkü her şey kendisini çekene meyleder.)
–Hz. Ken’an Rifâî–
(*) Kıymetü’l ner-i bi-himmetihî (Hadis)
…………………………………………………………………………………..
