“Benim İçin Ağlama”-Hz.Mevlâna

0
44

Şüpheye Düşme!

“ÖLÜM” günümde tabutum yürüyüp gitmeğe başladı mı, bende, bu dünyânın gamı var, dünyâdan ayrıldığıma tasalanıyorum sanma, bu çeşit şüpheye düşme!

Benim için ağlama, yazık yazık deme; şeytanın ayarına düşer, düzenine kapılırsan yazık olur, sana yazık yazık demenin sırası gelir.

“Diken içindedirler, fakat gül gibi gülerler” Hz. Mevlânâ

Cenâzemi görünce ah ayrılık, ayrılık demeye kalkışma; kavuşup buluşmam o zamandır benim.

Beni kabre indirip bırakınca elvedâ deme; çünkü kabir, can topluluğunun bir perdesidir.

Batmayı gördün ya, doğmayı da seyret; güneşe, aya, batmaktan ne ziyan geliyor ki?

Sana batmak görünür amma doğmaktır o; mezar hapis gibi görünür amma, canın kurtuluşudur o. Hangi tohum yere ekildi de bitmedi; ne diye insan tohumunda da böyle bir şüpheyle feryâd edersin?’’

(Dîvân-ı Kebîr’den)