Madalyalar Ârif Nihat ASYA

0
261

Bayraklarda aylarımız, yıldızlarımız… Kubbelerde – minârelerde alemlerimiz vardır bizim; madalya madalya!..

Övünmeye, ödüle ihtiyâcımız yoktur bizim; vazîfeyi, iyiliği yapmaktan duyduğumuz huzûr; içimizi ısıtır,

aydınlatır…Madalya madalya!..

Tunç olsun,gümüş olsun,altın olsun; madalya,madalyalığını göğsümüzde anlar… darphânede değil!..

Eli öpülecek, eteği öpülecek,ayak bastığı yerler öpülecek analarımız vardır ki; altın çocuklar

doğurur…madalya madalya!..

Bizim, milletçe en büyük, en mukaddes madalyamız; Ay’dır. Madalyaya madalya takılır mıymış?

Madalyamızı almadan önce neysek,madalyamızı aldıktan sonra da oyduk. Madalyamızı bıraktıktan

sonra da oyuz!..

Işığı sönen, ışığını madalyalarımızdan yakabilir; gelsin. Üşüyen, madalyalarımızdan ısınabilir; yaklaşsın!..

Ârif Nihat ASYA