“Sen ki…”

0
35

Benî âdem a’zâ-yı yek peykerend
Ki der âferîniş zî yek gevherend

Çü uzvî uzuhâ be derd âvered rüzgâr
Diger uzuhâ râ ne-mâned karâr

Tu kez mihnet-i dîgerân bî-gamî
Ne- şayet ki nâmet nihend âdemî

               -Sa’dî Şirâzî-

(İnsanlar bir vücudun uzuvlarıdırlar; zîrâ yaradılışta aynı cevherdendirler.

Zaman bir uzva bir dert musallat ederse, dîger uzuvların da rahat ve huzuru kalmaz.

Sen ki başkalarının sıkıntısına üzüntü duymazsın; sana insan demek yaraşmaz.)