Efsâneleşen Kahraman Hacı Murad-3

0
13

Hâlbuki Hacı Murad yaşıyordu. Mûcize kabîlinden kendisine fazla bir şey olmamış, ancak bir müddet için epeyce sarsılmıştı.

Kendisine geldikten sonra uçurumdan çıktı, Gotsat’a, akrabâsı Artsu Meer’e doğru ilerledi ve onun yanında birkaç gün istirahat ettikten sonra İmam Şâmil’in yanına gitmeye karar verdi. Artsu Meer, kendi at ve silâhını Murad’a verdi ve Hacı Murad, İmam’ın ikâmet ettiği Dargo’ya doğru yola çıktı; Şeyh Şâmil tarafından Tloh Köyü’ne naip/ Şeyh Şâmil’in vekili tâyin edildi.

Kısa bir müddet sonra Hacı Murad Tselmes ile birlikte aynı bölgedeki birkaç köyü daha İmam’ın hâkimiyeti altına geçirdi. Hacı Murad’ın Tloh Avulu’nda olduğu Hunzakh’da duyulunca, Taymas Han Mağoma, Ali Mağoma ve Eğitilan gibi güvenilir dostları Hacı Murad’ın yanına kaçtılar. Onların gelişinden kısa bir zaman sonra Hacı Murad ikametgâhını Tselmes’e taşıdı.

Hacı Murad’ın firârı/kaçışı düşman saflarında büyük bir telâşı mucip olmuştu/telâşa yol açmıştı. Düşman, Hacı Murad’ın Hunzakh yakınında mühim bir mevkîde olduğunu duyunca daha fazla telâşlandı. Ruslar, Hacı Murad’ın yerli ahâli üzerindeki nüfuzunu ve büyük bir enerjiye sâhip olduğunu bildikleri için, onun, yerinde rahat oturamayacağından endişe ediyordu.

Rus Kumandanlığı, Hacı Murad’ı öldürmeye karar vermişti. Rus hizmetinde olan Ahmed Han’ın idâresi altında bulunan mühim miktarda ve muntazam bir kıt’a/askerî birlik Tselmes’e yaklaşarak orayı muhâsara/kuşattı etti.

Baskın, ânî olduğu için Hacı Murad birkaç yakın adamı ile berâber, zorla mescide kapanabildi/sığınabildi. Akşama kadar kendisini müdâfaa etti. Karanlık çökünce de bir yolunu bularak kaçmayı başardı. Aynı günün gecesi kendi naipliği ahalisinden müfrezeler teşkil ederek, sabaha karşı taarruza geçti. Netîcede düşman, perişan bir hâlde Hunzakh’a çekilmek mecbûriyetinde kaldı.

Bu müsademeden/çatışmadan sonra Ruslar, Hunzakh’ı ve alelumum/bütün Avaristan’ı terk ettiler.

Bu parlak zafer, Hacı Murad’ın samîmi olduğuna dâir İmam’da kat’î/ kesin kanaat uyandırdı. Bir müddet sonra İmam, Hacı Murad’ın Naiplik bölgesini ziyâret ederek birkaç gün Orota Köyü’nde kaldı ve Hacı Murad’a bizzat teşekkür ederek mükâfatlandırdılar.

Tselmes müsademesinden/çarpışmasından 3 sene sonra Hacı Murad, Hunzakh  Naipliği’ne tâyin edildi. Hacı Murad bu yeni vazifesinde kendi askerî istîdâdını/yeteneğini bütün parlaklığı ile gösterdi.

Hacı Murad, yaptığı akınlarda nâdir görülen bir cesâretle temâyüz ederek/öne çıkarak, hakikaten dâhî bir süvâri reisi/atlı askerî birlik komutanı olduğunu gösteriyordu. Küçük bir müfreze/küçük askerî bir kol ile düşmana sık sık baskınlar yapıyor ve panik yaratıyordu.

Hattâ günlerden bir gün, cephe kumandanı General Argutinski’yi esir etmek için, Ruslar’ın Lezgi hattının merkezÎ adını verdikleri Temirhan-Şûra’ya bir baskın yapmaktan bile çekinmedi. Bu baskın, muvaffakıyetle/başarıyla neticelenmedi, çünkü evi yanlış bellemiş, çok ışıklı hastaneyi, generalin evi zannetmişti.