Hayat Suyunu bulamayışımızın asıl sebebi

0
377

Dükkânın ortasında küçük bir tüp vardı ve çevreyi ısıtan da bu tüptü.

Adamın biri dedi k:

-Biliyor musun bu tüp, şu anda oksijen yakıyor. Yâni bize çok lüzumlu olan oksijeni yakarak, dükkânı ısıtıyor. Zararlı…

Öteki cevap verdi:

-Evet… Aynen biz insanlar gibi yâhut bâzı insanlar gibi!

-Anlayamadım?

-Canım, biz de türlü ibâdetler ve faydalı işlerle, çevremizdeki insanlara yardımcı olmaya çalışarak…

Mânevî, bilgi ve irfan dolu sohbetler veyâ hizmetlerle sağladığımız oksijeni, dedikoduyla, kıskançlık, haset ve öfkeyle yakıp; onu, işe yaramaz hâle getirmiyor muyuz?

-Haklısın…

-İşte… Mânevî zehirlenmelerimizin, ölümsüzlük demek olan

“Hayat Suyu”nu bulamayışımızın asıl sebebi bu olsa gerek!

Kendi hayat kaynağımız olan oksijeni kendimiz yakıyor ve nefesimiz daraldıkça da bizden başka herkesi suçlamaya başlıyoruz.