Yer, ırmağa civardı.

Bir balıkçı ile, başucunda bir Ana vardı.

Ana, bir sultan anaydı; başında Tâcı vardı.

Sultan Ana, balıkçı çocuğa baktı, bekledi.

Nazarı nazara ekledi ve:

Hoşgeldin
Çocuk, önce durakladı ve “nerede veled-i kalbim?” dedi ve ağladı.

“Ana!”diye gülümsedi.

Çocuk, önce durakladı ve “nerede veled-i kalbim?”

dedi, ağladı.