28 KASIM
(Vatan müdâfaası bir toprak ve coğrafya dâvâsı olduğu kadar bir kültür, bir san’at, bir îman, bir medeniyet ve bir milleti millet yapan değerlerin topyekûn korunması demek…” tir.) –
Sâmiha AYVERDİ
————————-
21 KASIM
(Dünyâ, ruhların bir deneme ocağıdır. Hayat ise bu kemâl ve irfan yuvasından çıktıktan sonra başlayacaktır. Buradan temiz kalp diplomasını alana ne mutlu…)
– Sâmiha AYVERDİ –
———————————–
17 KASIM
(Darılma dostum, ben yüreğinde yanığı olmayan kimsenin Allah demesine bile inanmam. Çünkü bunlar kendi ihtiraslarını ilâh düzmüşler ve ona meyletmiş, ona bağlanmışlardır. Yanıklar ise, kendilerini Mevlâ’nın vücudunda yok olmuş gördüklerinden, ellerindeki paslı anahtar külçesini fırlatıp atmış ve vücudsuz vücudlar ile bu kapıdan kolaylıkla süzülüp girmişlerdir.
Fakat benlik kaftanını kapı dışında bırakıp, soyunarak girilen bu âlemde neler olduğunu şuracıkta söyleyecek değilim. Çünkü ben sana faraza ateşin ne demek olduğunu her ne kadar târif etsem de, şâyet ömründe parmağının ucu olsun yanmamışsa bu acıyı anlatmış olamam.
……………
Son olarak derim ki, sular gibi yüzün yere sürmeden, çağlayıp feryâd etmeden ummânı bulamazsın.) – Sâmiha AYVERDİ
14 KASIM
(… Ben üç çeşit ilim tanıyorum ki bunlardan bir sırf maddîdir, aklımızla öğrenir ve gene akılları çanağını açan beşeriyete saçarız. Diğeri manevî ilimdir, ki o da ancak ehline söylenir. Fakat üçüncüsü ne maddî ne mânevî olan bilgidir ki buna bir gizli sır, bir incizâb /çekilme/ yâhut da vecd / hayranlık/denebilir, ki ancak Mevlâ ile kul arasında kalır.
İşte dostum, bütün ömrünce kurcaladığın bu kapıyı, bu son anahtar açar ve gene seni orada bu delil kılağuzlar. Onun için ilimleriyle benliklerini düşünmeye uğraşanlar, kendilerini unutup, hikmetleriyle Mevlâlarını düşünenlerin/ düşkünü, muhtâcı/ zebûnudur. Âlimin hakîme/ hikmet sâhibine/ ihtiyâcı çoktur; hakîmin âlime ihtiyâcı yoktur…)
– Sâmiha AYVERDİ
————————————–
10 KASIM
(Türk, her gittiği yere bir medeniyet, bir dünyâ görüşü, bir içtimâî nizam götüren yapıcı, teşkilâtçı ve efendi millet… Ammâ ne çâre ki bugün, değil başkalarını çekip çevirmek, kendi başına dahi medârı/ yardımı/ yok…)
–Sâmiha AYVERDİ
7 KASIM
(Şu insanlar, riyâsız, düzensiz, yalansız, müşfik ve yumuşak bir anlayış içinde olsalar, kendileri de dünyâ da ne kadar rahat ve huzurlu olacak. Fakat çok defa böyle bir talep akrebe akrepliğini yapma!… demek gibi bir şey… Lâkin insanlardaki kötülükler ârızî ve giderilecek cinsten ise, ancak o zaman çamura düşmüş mücevherin çeşme altında yıkanıp paklandığı gibi, arınıveriyor.)
– Sâmiha AYVERDİ–
————————–
3 KASIM
(Hayra vesîle ve âlet olmak, bir müstesnâ Hak vergisidir. /Yâni Allah’ın ayrıcalıkla ödüllendirmesidir./ Hattâ ve hattâ ibadettir.) -Sâmiha AYVERDİ